NORMA JĘZYKOWA – zbiór reguł dotyczących używania środków językowych, ustalonych przez językoznawców i uznawanych przez społeczność za obowiązujące (tzw. norma skodyfikowana). Norma zwyczajowa, występująca w literaturze z zakresu kultury języka rozumiana jest natomiast jako ogół środków językowych i sposobów komunikacyjnych, uznawanych przez społeczeństwo za poprawne.
Kodyfikacja, czyli tzw. normalizacja to odzwierciedlenie normy za pomocą słowników i wszelkich gramatyk. Kodyfikacja nie jest zmienna, bowiem zapisuje stan normy w czasie, w którym stworzono słownik lub podręcznik.
Uzus, czyli tzw. norma zwyczajowa to stan, w którym funkcjonuje język. Uzus jest pojęciem szerszym wobec normy językowej, ponieważ zawiera zbiór elementów językowych, którymi posługują się określone środowiska, uwzględniając przy tym różne typy tekstów.
Błąd językowy wiąże się z wyborem nieodpowiedniego elementu systemowego, gramatycznego lub stylistycznego.
