Konspekt lekcji (język polski). Legenda o św. Franciszku
TEMAT: Nie taki diabeł straszny jak go malują
Cel główny: Wzbudzić w uczniach empatię wobec otaczającej ich przyrody, w szczególności wobec gatunków zagrożonych wyginięciem. Ekologia a problem moralny. (więcej…)
Prototyp postaci wampira. Wampir w literaturze
Wampir – klasyczna definicja wampira identyfikuje postać z trupem zmarłej osoby. Wg ludowych podań wampirem mogą zostać : przedwcześnie zmarłe osoby, czarownica, heretyk, dziecko z nieprawego łoża oraz wilkołak (charakterystyczne przenikanie postaci).
Głównym pożywieniem wampira jest krew, mająca także wartość sakralną. Postać wampira powstała na skutek obaw przed zmarłymi i ich zjawami. (więcej…)
Freudowska psychoanaliza a metodologia badań literackich
Psychoanaliza jako terapia zapoczątkowana pod koniec XIX wieku spełnia funkcję kataryczną. W trakcie zabiegu pacjent zostaje poddawany hipnozie, a lekarz analizuje i interpretuje snutą przez niego opowieść. Twórcą nowego aparatu „leczącego duszę” jest Freud, który psychikę widział jako niepodzielną całość, w której można wyodrębnić poszczególne elementy. (więcej…)
Konspekt lekcji z języka polskiego. Mity greckie – Herakles
Konspekt zajęć z języka polskiego. Mity greckie – Herakles
TEMAT: W pogoni za fortuną. Pytanie o aktualność mitu o Heraklesie
Cel główny: Konfrontacja kultury antycznej ze współczesną rzeczywistością.
Cele operacyjne:
- uczeń zna fragment mitologii poświęcony Heraklesowi,
- uczeń zna definicję archetypu,
- uczeń potrafi odnaleźć podobieństwa pomiędzy postacią Heraklesa a bohaterami kultury masowej,
- uczeń potrafi efektywnie wykorzystywać czas, poświęcany zarówno, na pracę indywidualną, jak i grupową.
Jak napisać dobry konspekt lekcji?
Konspekt lekcji stanowi skrócony opis przebiegu zajęć, pomagający nauczycielowi we właściwym przeprowadzaniu lekcji i przyspieszający proces zdobywanych przez niego umiejętności dydaktycznych.
Narzędzia umożliwiające przygotowanie konspektu:
a) Znajomość programu nauczania, który umożliwi nauczycielowi właściwy rozkład materiału przedmiotowego.
b) Wyznaczenie celów lekcji (cele poznawcze, wychowawcze, kształtujące itd.)
c) Ustalenie kolejności poszczególnych składowych lekcji i określenie czasu ich trwania.
d) Określenie stopnia przyswajalności wiedzy za pomocą prezentowanych na lekcji materiałów.
e) Wybór metod kontrolujących wyniki pracy uczniów. (więcej…)
Odpowiedzialność dyscyplinarna nauczyciela
W myśl przepisów powinnością każdego nauczyciela jest: rzetelna realizacja obowiązków związanych z powierzoną mu funkcją oraz podstawowymi celami szkoły (dydaktyczną, wychowawczą i opiekuńczą), w tym również z zapewnieniem bezpieczeństwa uczniom w czasie zajęć organizowanych przez szkołę. Wspieranie uczniów w ich rozwoju, dążenie do ciągłego rozwoju osobowego, kształcenie i wychowywanie młodzieży w umiłowaniu Ojczyzny, w atmosferze wolności sumienia i szacunku dla każdego człowieka, dbałość o kształtowanie u uczniów postaw moralnych i obywatelskich, pokoju i przyjaźni między ludźmi różnych narodów, ras i światopoglądów.[1] (więcej…)
Metodyka języka polskiego. Funkcje językowe, wulgaryzmy, środki komunikacji językowej.
Ogromny wpływ na rozwój metodyki i dydaktyki nauczania miała teoria konstruktywizmu, której twórcami są między innymi : J. Dewey, J. Piaget i L.S Wygocki. Podstawowym założeniem nurtu pedagogicznego jest przekonanie, że wspólne interakcje jednostki ze społeczeństwem wspomagają rozwój intelektualny uczniów. W związku z powyższym istotna staje się rola nauczyciela, który odpowiada za proces kształcenia swoich podopiecznych, a także rola szkoły, która musi odejść od skostniałego systemu, opartego na przekazywaniu wiedzy teoretycznej i zacząć sięgać po nowe metody kształcenia.[1] (więcej…)
Metodyka języka polskiego. Funkcje językowe, wulgaryzmy, środki komunikacji językowej cz.II
I. Podstawa programowa
Istotny głos w rozważaniach o systemie nauczania języka polskiego zajmuje dokument prawny Ministerstwa Oświaty, czyli tzw. Podstawa programowa, dzięki któremu można wskazać współczesne tendencje edukacyjne, jak choćby omawiana wyżej integracja treści, czy funkcjonalność wiedzy.[5] (więcej…)
Metodyka języka polskiego. Funkcje językowe, wulgaryzmy, środki komunikacji językowej cz.III
II. Propozycje wydawnicze
W swoich rozważaniach poświęciłam wiele uwagi podmiotowemu charakterowi kształcenia, które wpływa na traktowanie procesu edukacyjnego jako całości, niedającej się rozdzielić od funkcjonowania w społeczeństwie, a kształcącej odpowiednie postawy, które pozwolą zgłębiać tajniki wiedzy i usprawniać komunikację międzyludzką. (więcej…)
Metodyka języka polskiego. Funkcje językowe, wulgaryzmy, środki komunikacji językowej cz.IV
III. Metody
Przekształcanie wiedzy w umiejętności w głównej mierze zależy od metod nauczania, czyli konkretnych sposobów realizacji tematu. Współcześnie ogromną popularność zyskują tzw. metody aktywizujące, których istota polega na czynnym udziale uczniów w toku prowadzonych zajęć. Poniżej przedstawiam rozwiązania, których można użyć w odniesieniu do zaproponowanego przeze mnie cyklu lekcji.
Najczęściej stosowaną techniką aktywizującą jest tzw. praca w grupach, która uczy rówieśników, w jaki sposób planować czas pracy, dzielić się spostrzeżeniami, co w efekcie prowadzi do osiągania wyników poprzez współdziałanie. W obrębie wymienionej metody, kształtują się kolejne, które pozwalają nauczycielowi projektować zajęcia, zmierzające do nabywania umiejętności pracy zespołowej.[16] (więcej…)
